prof. dr hab. n. med. Ryszard Pacho

prof. dr hab. n. med. Ryszard Pacho

Urodził się 28 kwietnia 1949 roku w Warszawie. Syn lekarza. W latach 1967-1973 studiował medycynę na Wydziale Ogólnolekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, studia ukończył z wyróżnieniem Od roku 1973 pracuje w Zakładach Radiologii Akademii Medycznej do chwili obecnej z przerwą na lata 1986-1992, kiedy był zatrudniony jako konsultant rządu Republiki Malty ds. radiologii. Specjalizację I-ego stopnia z rentgenodiagnostyki I-ego stopnia uzyskał w 1976 roku, a w roku 1980 zdał egzaminy specjalizacyjne na II stopień specjalizacji z rentgenodiagnostyki. Zajmuje się wszystkimi działami współczesnej rentgenodiagnostyki i diagnostyki medycznej. W roku 1984 obronił pracę doktorską o różnicowaniu guzów nadnerczy przy pomocy tomografii komputerowej, a w roku 2001 obronił pracę habilitacyjną o znaczeniu TK w rozpoznawaniu zatorowości płucnej przed Radą I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. Jest autorem lub współautorem 162 prac naukowych (z tego 47 po angielsku i 1 po niemiecku).

Obecnie pracuje na stanowisku profesora II Zakładu Radiologii Lekarskiej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jest profesorem tytularnym od 2007 roku. Dodatkowo pełni funkcję Kierownika Działu Diagnostyki w przychodni NZOZ AVI.

Jest żonaty, żona jest technikiem elektoradiologii. Syn jest lekarzem i kończy specjalizację z chorób wewnętrznych.

prof. dr hab. Krzysztof Zieniewicz

prof. dr hab. Krzysztof Zieniewicz

Absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, specjalista chirurgii ogólnej, onkologicznej i transplantologii klinicznej. Od wielu lat pracuje w Klinice Chirurgii Ogólnej Transplantacyjnej i Wątroby WUM. Zajmuje się chirurgią wątroby i dróg żółciowych oraz transplantacją wątroby. Odbywał staże w renomowanych uniwersyteckich ośrodkach w Europie i Stanach Zjednoczonych, m.in. w Paryżu (Hopital Paul Brousse i Beaujon), Strasbourgu (Hopital Civil i Hopital Hautepierre), Rennes, Bordeaux, Monaco, a także USA (University of California Los Angeles), Japonii (University of Kyoto). Był członkiem zespołu, który w 1994 roku wykonał pierwsze w Polsce udane przeszczepienie wątroby u żyjącego po dziś dzień biorcy dorosłego. Jest członkiem Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego, European Society for Organ Transplantation, International Liver Transplantation Society, American Society of Transplant Surgeons, Compagnons Hepato-Biliaires i wielu innych. Zainteresowania naukowe to wielodyscyplinarne leczenie chorych z pierwotnym rakiem wątrobowo-komórkowym, przerzutami nowotworowymi do wątroby, transplantacja wątroby oraz problemy chirurgicznego leczenia chorób dróg żółciowych, w tym nowotworów i kalectwa dróg żółciowych.

Obrazowanie urazów czaszkowo-mózgowych – obecne poglądy

Urazy czaszkowo-mózgowe są najczęstszą przyczyną zgonów w populacji poniżej 45 roku życia. Wczesne wykrycie zmian pourazowych i właściwa ich interpretacja są kluczowe dla wyboru sposobu postępowania leczniczego i tym samym zmniejszenia śmiertelności. Etiologia tych urazów jest różna w zależności od wieku pacjentów; dzieci nierzadko są ofiarami upadków lub molestowania, u młodych osób najczęstszą przyczyną są wypadki komunikacyjne i urazy sportowe, u osób starszych dominują upadki. Urazy czaszkowo-mózgowe są szeroką, niejednorodną grupą zmian wewnątrzczaszkowych obejmującą zmiany ostre powstające w momencie działania siły zewnętrznej jak i zmiany wtórne do których zalicza się między innymi obrzęk mózgu i wgłobienia. W trakcie wykładu omówiono przede wszystkim zmiany pierwotne. Właściwy dobór metody obrazowania odgrywa istotną rolę w procesie rozpoznawczym i leczniczym. Tomografia komputerowa (KT) bez podania środka cieniującego jest obecnie “złotym standardem” obrazowania w stanach ostrych, gdyż pozwala natychmiast uwidocznić wynaczynioną krew. W prezentacji omówiono specyfikę krwawień nad/podtwardówkowych, pourazowego krwawienia podpajęczynówkowego, stłuczenia mózgu, krwiaków śródmózgowych. Podano również wzorcowe protokoły wykonywanych badań KT. Konwencjonalne sekwencje stosowane w badaniach rezonansu magnetycznego (MR) są mniej czułe w porównaniu z KT w wykrywaniu krwawień nadostrych. Mimo to sekwencja FLAIR umożliwia wykrycie nawet niewielkich ilości wynaczynionej krwi już w godzinę po przebytym urazie. Szeroko omówiono problemy diagnostyczne u chorych z urazem aksonalnym – ograniczenia tomografii komputerowej oraz znaczenie sekwencji dyfuzyjnej i zależnej od podatności magnetycznej (SWI) w obrazowaniu metodą MR. W ostatniej części wykładu przedstawiono współczesne poglądy na temat zastosowania metod obrazowych w rokowaniu i przewidywaniu odległych skutków przebytych urazów czaszkowo-mózgowych.

Diagnostyka zakrzepicy żył i zatok mózgowia

ZAKRZEPICA ŻYLNA MÓZGOWIA

Szerokie spektrum czynników etiologicznych, złożone przyczyny

Niecharakterystyczne objawy kliniczne

Często niejednoznaczne zmiany w obrazie radiologicznym we wczesnym okresie

Etiologia

odwodnienie, choroby infekcyjne (zatok, uszu, zapalenie opon), koagulopatie, ciąża, połóg

Objawy kliniczne

bóle głowy, nudności/wymioty, obrzęk tarcz nn.wzrokowych

objawy neurologiczne,utraty przytomności, śpiączka

Diagnostyka obrazowa :

1.Tomografia komputerowa

  • badanie dwufazowe
  • wenografia

2. Rezonans magnetyczny  (SE, FSE  T1 (ew.+C), T2, Flair,  T2* GRE, DWI , MRS, wenografia 2D TOF)

3. DSA

4. Metody radioizotopowe

dr n. med. Agnieszka Warczyńska

Akademia Medyczna w Warszawie I Wydział Lekarski 1981-88
II st. specjalizacji z Radiodignostyki 1996
Stopień dr n. med. – 2002

Praca:
Zakład radiologii Lek. CSK WAM i WIM 1992-2010
AVI, LuxMed Diagnostyka od 2006
Instytut Reumatologii od 2010
WIML od 2010

Główne zainteresowania zawodowe związane z rezonansem magnetycznym, przede wszystkim neuroradiologia, ortopedia, okulistyka, reumatologia.