Zmiany płucne związane z leczeniem onkologicznym

Niepożądane działanie leków jest ważną przyczyną zachorowalności i śmiertelności, wyjaśniającą szacunkowo 5% wszystkich hospitalizacji oraz 0.3% zgonów szpitalnych.

Indukowane przez leki choroby płuc są szeroko rozpowszechnione zarówno wśród dorosłych, jak i wśród dzieci.
W 1972 roku opisywano 19 leków, które mogły być potencjalnie szkodliwe dla układu oddechowego, obecnie więcej niż 350 specyfików jest uważane za potencjalnie szkodliwe dla układu oddechowego, a ich liczba stale rośnie (zwłaszcza w zakresie leków cytotoksycznych).

Toksyczne działanie leków na płuca jest coraz częściej rozpoznawaną przyczyną ostrej lub przewlekłej choroby płuc i musi być wzięte pod uwagę w diagnostyce różnicowej, zwłaszcza w wybranych grupach chorych (np. chorzy w czasie chemioterapii).

Diagnostyka toksycznego działania leków przeciwnowotworowych na tkankę płucną wymaga wykluczenia wielu nakładających się patologii, m.in. zakażeń, zmian po radioterapii czy progresji choroby zasadniczej. Wczesne postawienie rozpoznania wpływa na redukcję śmiertelności i powikłań płucnych. Ponieważ tkanka płucna ma ograniczoną możliwość reakcji histopatologicznych na uszkodzenia (m.in. obrzęk; NSIP, BOOP, krwawienie) – ich znajomość w korelacji z obrazem radiologicznym jest więc niezmiernie istotna. Tomografia komputerowa stała się obecnie najdokładniejszą nieinwazyjną metodą oceny istniejących patologii oraz monitorowania dynamiki zmian.