Co nowego w obrazowaniu urazów narządów jamy brzusznej – m. in. krezki i jelit

Uszkodzenia jelit i krezki śródoperacyjnie u 3-7 % pacjentów z tępym urazem jamy brzusznej. Najczęściej uszkodzeniu ulega wtedy jelito czcze w ok. więzadła Treitza oraz kręte blisko zastawki krętniczo-kątniczej. Mechanizmy uszkodzenia jelita i krezki: bezpośredni uraz tępy lub penetrujący, uraz deceleracyjny, gwałtowny wzrost ciśnienia w jelicie. Opóźniona diagnoza urazu jelit i krezki łączy się ze wzrostem śmiertelności z powodu wykrwawienia lub zapalenia otrzewnej. We wczesnym okresie po urazie objawy kliniczne są niespecyficzne i często maskowane przez urazy innych narządów i ciężki stan ogólny chorego.

Chirurgiczne wskazania do laparotomii obejmują perforację jelita, głębokie uszkodzenie ściany jelita, aktywne krwawienie i dewaskularyzację jelita. Krwiak w ścianie jelita lub w krezce oraz rozerwanie surowicówki jelita mogą być leczone zachowawczo.

Metodą radiologiczną z wyboru w ocenie urazów jelit jest MDCT. Celem diagnostyki TK jest rozpoznanie urazu jelita lub krezki oraz określenie wskazań do laparotomii. Pojenie pacjenta roztworem wodnym jodowego środka kontrastowego przed badaniem TK nie jest wskazane, choć ma swoje zalety. Objawy radiologiczne urazów jelit i krezki częściowo się pokrywają, różnią się za to czułością i specyficznością oraz znaczeniem klinicznym. Objaw uważany dawniej za podstawowy tj. gaz w jamie brzusznej, jest stosunkowo rzadko spotykany i nie jest uważany za patognomoniczny. Brak płynu w jamie brzusznej wyklucza uraz jelit. Bardzo ważne jest rozpoznanie aktywnego krwawienia. Nowe objawy radiologiczne ciężkich urazów jelit i krezki to: nieregularny zarys naczyń krezki oraz stop przepływu zakontrastowanej krwi w naczyniach krezki. Uraz dwunastnicy cechują odrębności kliniczne i radiologiczne. Brak zgodności co do czasu wykonywania badań kontrolnych TK w urazach jelit.